Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/14435 K.2018/4079

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi uyarınca hüküm “Türk Milleti Adına” verilir ve aşağıdaki hususları kapsar;

a-Hükmü veren mahkeme ile hakim veya hakimlerin ve zabıt katibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiği.

b-Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini.

c-Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini.

d)Hükmün verildiği tarih ve hakim veya hakimlerin ve zabıt katibinin imzalarını.

e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi.

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yukarıdaki düzenleme ile hükmün hangi hususları kapsayacağı ve hükümde nelerin yer alacağı açık bir şekilde emredici olarak belirlenmiş olup, söz konusu maddede yer almayan hususlara (simge, amblem, şekil, fotoğraf, yabancı dili içeren yazı ve benzeri) hükümde yer verilmesi mümkün değildir. Somut olayda, mahkemece gerekçeli karar başlığına simge konulmak sureti ile HMK’nun “Hükmün kapsamı” başlıklı 297’nci maddesine muhalafet edilerek, usul ve kanuna aykırı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2-Dava, 22.10.2015 tarihinde ikame edilmiştir. 11.01.2011 tarihinde 6099 sayılı Kanunun 3. maddesiyle 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine eklenen 2. fıkraya göre. "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır".

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin bilinen adreste tebligat başlıklı 16/2. maddesinde "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." denilmiştir.

Mahkemece dava dilekçesi ile ilgili tebligat Tebligat Kanunu 10. maddesi uyarınca bilinen adrese göre yapılmış, yapılan bu tebligat tarafın tanınmaması sebebiyle bila ikmal iade edildikten sonra bu kez mernis adresine Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre doğrudan tebligat yapılmıştır. Davalının bilinen adresi ile mernis adresi farklıdır.Mernis adresine de öncelikle mernis kaydı düşülmeden normal tebligat çıkarılması gerekir.

O halde mernis adresine mernis şerhi yazılmadan tebliğ edilmesi, bu şekilde tebliğin gerçekleşmemesi halinde, mernis adresine Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre tebligatın çıkarılması gerekirken bu usule uyulmadan işlem yapılması doğru olmamıştır. Açıklanan bu hususlara riayet edilmeksizin yazılı şekilde davalının yokluğunda hüküm tesisi hukuki dinlenilme hakkının (HMK m.27) ihlali niteliğinde olup, bozmayı gerektirmiştir.