Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/14533 K.2017/479

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, nafaka ve maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Anlaşmalı olarak açılan boşanma davası, koşulların oluşmaması nedeniyle çekişmeli boşanma davasına dönüşmüştür.

Davacıya, evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine göre açtığı davasını kanıtlaması için dayandığı vakıaları, delilleri ile varsa boşanma davasının fer'ilerine yönelik istemlerini sunması için süre tanınıp, buna ilişkin dilekçenin davalıya tebliğ edilerek, dilekçelerin karşılıklı olarak verilmesi aşamasından sonra, yargılamaya devam edilmesi gerekirken, bu husus yerine getirilmemiştir.

Ne var ki, davacı sözlü olarak, 09.11.2014 tarihli ve davacı vekilinin de katıldığı duruşmada, dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında kullanabileceği hakkını kullanmış ve tazminat ile nafaka isteminde bulunmuştur. Bu durumda, temyiz edenin sıfatı ve temyizin kapsamı dikkate alındığında, davacının, bu istemlerin süresinde olduğunun kabulüyle;

1-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı erkeğin, "Birlikte yaşamaktan kaçındığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği", boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğu, davacı kadının ise kusursuz olduğu anlaşılmaktadır. O halde, davacının Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi gereğince istediği maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı kadının yoksulluk nafakası niteliğindeki istemi hakkında da olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi bozmayı gerektirmiştir.