Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/14610 K.2016/13744

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, her iki boşanma davası ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK.m.6, 6100 s.HMK.m. 190/1). Davalı-davacı, dava konusu ziynetlerinin davacı-davalı tarafından elinden rızası olmaksızın alındığını iddia etmiş, davacı-davalı ise bu iddianın doğru olmadığını, ziynetlerin kadın tarafından alındığını savunmuştur. Davalı-davacı tanıklarının, iddia edilen vakıayla ilgili somut görgüye dayalı bir bilgileri yoktur.

Dosyada iddiayı kanıtlamaya elverişli başkaca bir delil de bulunmamaktadır. Olağan olan bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olmasıdır. Diğer bir ifade ile bunların davacı-davalınm zilyetliğine terk edilmiş olması olağana ters düşer. Öte yandan söz konusu eşya, rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen ve götürülebilen nev’idendir. Bu bakımdan, davalı-davacı olağanüstü şartlarda evden ayrılmadıkça bu türden eşyaları götürmesi her zaman mümkündür.

Mahkemece bu olgulara aykırı olarak davalı- karşı davacının müşterek haneyi annesinin rahatsızlığı sebebiyle terk ettiği, bu sebeple ziynet eşyalarının yanında bulunmadığı gerekçesiyle usul ve yasaya aykırı olarak kabul kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.