Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/14695 K.2018/3903

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi ve ziynet alacağının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı erkek dava dilekçesiyle boşanma talep etmiş, davalı-karşı davacı kadında cevap ve karşı dava dilekçesinde boşanma talep etmiştir. Davalı-karşı davacı kadın tarafından tahkikat aşamasında 16.11.2015 tarihli dilekçe ile ziynet talebinde bulunulmuştur. Belirttiği ziynetlere yönelik harç yatırmış, mahkemece de davalı-karşı davacı kadının ziynet talebinin reddine karar verilmiştir.

Gerçekleşen bu durum karşında, davalı-karşı davacının ziynet eşyalarına yönelik usulüne uygun olarak açılmış bir davası veya karşı davası bulunmamaktadır. Zira ziynet alacağı dilekçeler aşamasında usulünce dava edilmediği gibi davalı-karşı davacı tarafça usulüne uygun olarak yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde sunulan 16.11.2015 havale tarihli dilekçeyle talep edilen işbu bağımsız talep yönünden harcın ikmal edilmesi dahi bu isteği dava haline getirmez. Öyleyse, mahkemece davalının ziynet alacağına yönelik talebi ile ilgili olarak "Karar verilmesine yer olmadığı" şeklinde hüküm kurmak gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.