Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/14791 K.2017/10730

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından kendi davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle; davacı-davalı erkeğin ailesinin evlilik birliğine müdahalesine kessiz kaldığı erkeğin ailesinin bu evliliği devam ettirdiği takdirde davacı-davalı erkeği evlatlıktan reddedeceklerini ve evine ayak basmayacaklarını belirttikleri, davacı-davalı erkeğin de kadından tiksindiğini belirterek istemediğini söylediği ve evden gönderdiği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeycek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile kadının boşanma davasının reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı-davacı kadın dava dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş ve adli yardım talebi mahkemece kabul edilmiştir. Davalı-davacı kadın boşanma yanında ziynet alacağı talebinde bulunmuştur. Hakim dava dilekçesindeki taleplerle ilgili olarak karar vermekle yükümlüdür. Bu durumda davalı-davacı kadının ziynet alacağı talebi ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.