KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/14868 E., 2018/3999 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen nafakalar ve tazminatlar ile ortak çocuk ...'ın velayeti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece yapılan yargılama neticesinde tarafların müşterek çocuklarından 1998 doğumlu ..., 2000 doğumlu ..., 2005 doğumlu ...' nın velayeti davalı babaya, 29.07.2011 doğumlu ...' ın velayeti ise davacı anneye verilmiştir. 04.11.2014 havale tarihli sosyal inceleme raporuna göre velayeti davacı anneye verilen ...’ın diğer kardeşleri ile birlikte babasının yanında kaldığı ve olumsuz bir durumun olmadığı anlaşılmaktadır.
Velayetin düzenlemesinde, çocukların kardeşlik ve paylaşım duygusunun gelişimi için çocuğun üstün yararı gerektirmediği taktirde "kardeşlerin birbirinden ayrılmaması ilkesi" esastır. Kardeşlerin birbirinden ayrılmasının onların bedeni ve ruhi gelişimlerine olumsuz etki yapacağı kuşkusuzdur.
Müşterek çocuk ... her ne kadar yaşı itibariyle anne bakım şefkatine muhtaç ise de dava sırasında davacı anne tarafından babanın bakım ve gözetimine bırakıldığı halen baba yanında kaldığı hususları gözetildiğinde ... velayetinin davalı baba yerine davacı anneye verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/14868, K. 2018/3999, 27 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama