Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/14924 K.2018/4529

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, nafaka miktarları ile küçük Saliha'nın velayeti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kadına yüklenilen "en ufak tartışmada evi defalarca terk ederek gittiği" vakıasına davalı-davacı erkek dava dilekçesinde dayanmamıştır. O halde usulüne uygun şekilde dayanılmayan vakıa diğer eşe kusur olarak yüklenemez. Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen tarafların diğer kusurlarına göre boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı- davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekirken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak, şartları oluştuğu halde kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) isteğinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.