Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/14935 K.2017/4544

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, erkeğin kabul edilen davası ile kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kadının kabul edilen davası ile kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dşında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurları yanında, davacı-karşı davalı kadının eşine hakaret edip, aşağıladığı da anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen duruma göre boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı- karşı davalı kadın ağır kusurlu olup, bu kusurlu davranışlar aynı zamanda erkeğin kişilik haklarına saldırı niteliğini taşımaktadır. Erkek yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmuştur.

O halde, mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumlan, tazminata esas olana fiilin ağırlığı ve hakkaniyet kuralları (TMK m. 4, TBK m. 50,51,52,58) dikkate alınarak davalı-karşı davacı erkek yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, kusur belirlemesinin hatalı yapılması ve bu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.