Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/1506 K.2016/5170

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı, eşinden boşandıktan sonra da, evlilik sırasında kullandığı soyadını taşımasına izin verilmesini istemiş, mahkemece, kanıtlanamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Türk Medeni Kanununa göre, boşanan kadın, boşandığı kocasının soyadını kullanmakta menfaati bulunduğunu ve bunun kocaya zarar vermeyeceğini ispatlaması halinde istemi üzerine kocasının soyadını kullanmasına karar verilir (TMK m. 173/2).

Davacı kadın 1961, davalı erkek 1960 doğumlu olup, ... Devleti vatandaşı iken evlenmişler, 1985 yılında doğan ... isimli çocukları ile birlikte 09.09.1990 tarihinde Türkiye'ye göç ettikten sonra, 04.06.1991 tarihinde ... kararı ile Türk vatandaşlığını sonradan kazanmışlardır. Türk vatandaşlığını kazanma sırasında aile fertlerinin tamamı "..." soyadını almıştır.

Taraflar ... devleti vatandaşı oldukları sırada; davacı kadının bekarlık soyadı "..." iken, davalı ile evlenmesinden sonra kocasının soyadı olan "..." soyadını almıştır.

Davacı kadının ... vatandaşlığının sona ermiş olması, Türkiye'ye geliş sırasında eşi ile birlikte Türk vatandaşlığına geçerek "..." soyadını almış bulunması karşısında, kadının boşanmakla doğrudan kullanmaya başlayacağı bir bekarlık soyadı bulunmamaktadır. "..." soyadını kullanmasına devam etmesinin davalı erkeğin menfaatlerini olumsuz olarak etkileyeceği yönünde yeterli kanıt ileri sürülmemiştir.

Davacı kadının Türk vatandaşlığını kazandığı 1991 yılından beri uzunca süre kullandığı "..." soyadını kullanmasında menfaati bulunmaktadır. Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamış, hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.