Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/15707 K.2018/6041

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek her iki tarafın karşılıklı boşanma davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de yapılan yargılama ve toplanan delillerden, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı erkeğin daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir.

Gerçekleşen bu kusurlu davranış aynı zamanda kadının kişilik hakların saldırı niteliğinde olduğu gibi boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatlerde zedelendiğinden kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuştur. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK m. 174/2) reddi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.