Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/15796 K.2018/6725

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davalı erkek tarafından, davasının zina nedenine dayalı olarak kabul edilmemesi, kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ile reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı erkeğin zina hukuki sebebine dayalı olarak açılmış bir davasının bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı-davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek her iki tarafın açtığı boşanma davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında, kadının da erkeğe hakaret ettiği, bu hale göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.Yanılgılı değerlendirme sonucu, davalı-davacı erkeğin ağır kusurlu olarak kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, taraflar eşit kusurludur. Boşanma sebebiyle maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep eden tarafların kusursuz veya diğer tarafa göre daha az kusurlu olması gerekmektedir. Eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemez. Mahkemece, davalı-davacı erkeğin daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak şartları oluşmadığı halde davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1- 2) isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.