Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/15853 K.2018/5316

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür (TCA m. 143/1). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m. 27) gereğidir. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, sabit görülen maddi vakıaları ve bunlardan çıkardıkları sonuç ve hukuki sebepleri gerekçelerine yansıtmalıdırlar.

Somut olaya gelince; mahkeme gerekçeli kararında tarafların kusur durumlarına ilişkin gerekçe belirtmediği gibi bu husus kararda tartışılmamıştır. Bu haliyle karar yeterli gerekçeden yoksun olup. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/1-c maddesindeki unsurları içermemektedir. Bu bakımdan gerekçesiz karar oluşturulması usule aykırı bulunmuştur.

2-Davalı kadının karşı ya da birleşen ziynet eşyası davası bulunmadığı halde kadın lehine ziynet eşyası bedeline hükmedilmesi kanunun ağır ihlali niteliğinde olduğu gibi hakimin tarafların talepleriyle bağlı olması (HMK m. 26) ilkesine de açıkça aykırıdır. Bu sebeplerle davalı kadın lehine ziynet eşyası bedeline hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.