Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/15920 K.2016/15889

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet eşyası alacağının reddedilen kısmı yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, velayet ve ziynet eşyası alacağının kabul edilen bölümünü yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.12.2016 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava dilekçesinde davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin gösterilmesi gereklidir (HMK m. 119/1). İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur ve bu vakıaların ispatı için delil gösterilir (HMK m. 187/1).

Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hakim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m. 25). Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler.

Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1).

Dava dilekçesi davalı erkeğe 18.01.2013 tarihinde, davalının cevap süresinin uzatılması talebinin reddine dair 01.02.2013 tarihli ara kararı ise 07.02.2013 tarihinde davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı erkek süreden sonra 20.03.2013 tarihinde cevap dilekçesi ve delil listesi sunmuştur.

Davalı erkeğin süresinden sonra sunduğu cevap dilekçesi ile bildirdiği vakıalar kadına kusur olarak yüklenerek, tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle kadının maddi tazminat (TMKm.174/1) talebi reddedilmiştir. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bu vakıalar esas alınarak davacı kadına kusur yüklenemez.

.../...

Toplanan delillerle; birlik görevlerini yerine getirmeyen davalı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir vakıa ispatlanamadığından manevi tazminat (TMK m. 174/2) talebinin reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğru ise de; boşanmakla en azından diğer eşin maddi desteğini yitirecek kadın lehine, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK m.4, TBK m.50 ve 52 ) dikkate alınarak uygun miktarda maddi tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

....