Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/16185 K.2016/16033

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle velayeti anneye verilen müşterek çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakasının davacı erkekten alınarak, davalı kadına verilmesine karar verilecek yerde davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesinin maddi hata niteliğinde olup, mahkemece mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; davalı kadın tam kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiştir. Davacı erkek dava dilekçesinde kadının "hakaret ettiği" vakıasına dayanmamıştır. Davacının dayanmadığı vakıaların hükme esas alınması mümkün değildir (HMK m.25/1). Bu nedenle hakaret eylemi kadına kusur olarak yüklenemez. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı erkeğin eşine fiziksel şiddet uyguladığı; davalı kadının ise ortak çocuklarla ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya neden olan olaylarda, davacı erkek ağır kusurludur. Bu husus gözetilmeden, davalı kadının tam kusurlu kabul edilmesi ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak manevi tazminat isteğinin (TMK m.174/2) reddedilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

....