Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/16193 K.2018/4744

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece 2012 doğumlu ortak çocuk Suda Naz’ın velayeti davalı-davacı anneye verilmiş, davacı-davalı baba ile de kişisel ilişki tesis edilmiştir. Davalı-davacı kadın, çocuğun yaşı ve babanın yaşam tarzı itibari ile çocukla babanın yatılı kişisel ilişki kurulmamasını talep etmiştir.

Mahkemece aldırılan 08.05.2015 tarihli sosyal inceleme raporunda da baba ile çocuk arasında görüşmenin her ay 1. ve 3. Pazar saat 10:00 ile 13:00 arasında Şiddet Önleme ve İzleme Merkezinde yapılması gerektiği şeklinde görüş bildirilmiştir.

Gerçekleşen bu durum karşısında, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan heyetten; çocuk ve babanın yaşam koşulları, birbirleriyle ilişkileri, babanın durumu da nazara alınarak rapor alınması ve diğer delillerle birlikte değerlendirilmek suretiyle kişisel ilişki konusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.