Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/16228 K.2018/5348

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, iştirak nafaka miktarı ile ziynet alacağı talebinin reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kadının boşanmanın fer'ilerine yönelik temyizinin incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ziynet eşyası alacağının reddedilen kısmı temyiz edilebilirlik sınırının altında kaldığından (HUMK m.438/1); kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Açıklanan sebeple davalı-davacı kadının bu yöne ilişkin temyiz isteğinin reddi gerekmiştir.