Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/16308 K.2017/880

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, yoksulluk nafakası yönünden, davacı-karşı davalı kadın tarafından ise, erkeğin davası, kusur belirlemesi ve tazminatların reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre erkeğin tüm, kadının ise aşağıdaki bent kapsamında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı-karşı davacı erkeğin kusurları yanında, davacı-karşı davalı kadınında birlik görevlerini yerine getirmediği, evlilikten erken sıkılıp sorumluluklarından geçerli ve haklı bir nedeni olmadan kurtulmak istediği hatta uzmana verdiği beyanında boşanıp okuyarak meslek sahibi olmayı istediği, bilirkişinin raporundaki davacının ruhsal gelişiminin yetişkin düzeyinde olmadığına ilişkin beyanına vurgu yapılarak taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-karşı davalı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, davalı-karşı davacı erkeğin ise birlik görevlerini yerine getirmediği, annesinin, eşine yönelik “salak, manyak, geri zekalı” gibi aşağılayıcı söz ve davranışlarına kayıtsız kaldığı, hatta bu gibi durumlarda annesinden yana tavır takındığı anlaşılmaktadır. Tarafların gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı erkek daha ağır kusurludur. Erkeğin bu kusurlu davranışları aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Davacı-karşı davalı kadın

.../....

yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuştur. Hal böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-karşı davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.