Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/16450 K.2016/14606

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 05/04/2016 günü temyiz eden davalı ... vekili Av.... ve karşı taraf temyiz eden davacı Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü vekili Av... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kurum koruma altında bulunan küçükler 1990 doğumlu ... ile 1991 doğumlu ... hakkındaki koruma kararının ... Aile Mahkemesince kaldırıldığını, koruma kararının kaldırılmasına rağmen davalı annenin çocuklarını kurumdan almadığını, çocukların koruma kararı olmaksızın kurumda kalmaya devam ettiklerini belirterek 17.07.2006 tarihinden itibaren kurum tarafından yapılan 31.644 TL masrafın davalı anneden tahsiline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece 17.07.2006 tarihi ile 20.06.2009 tarihleri arasında koruma kararı olmaksızın davacı kurumun çocukların bakımı ile ilgilendiği gerekçesiyle bakım gideri olarak 30.382,86 TL’nin davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsiline karar vermiştir.

Dava; koruma kararının kaldırılmasından sonra davalı anneleri tarafından teslim alınmayan çocukların kurumda kalmaya devam etmeleri nedeniyle koruma kararının kaldırılmasından sonra yapılan iaşe giderlerinin velayet sahibi davalı anneden rücuen tahsiline ilişkindir. .. 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.02.1998 tarih ve 1988/41 esas

1998/7 sayılı kararı ile Küçükler ... ve... 2828 sayılı kanun gereğince koruma altına alınarak davacı kuruma teslim edildiği, ... Aile Mahkemesinin 2005/228 esas 2005/546 sayılı kararı ile davalı annenin ekonomik durumunda iyileşme olması sebebiyle küçükler hakkındaki koruma kararının kaldırıldığı, bu kararın Yargıtay incelemesinden geçerek 10.10.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacı kurum, koruma kararının kaldırılması üzerine bu karar kesinleşmeden küçükleri 14.07.2006 tarihinde dedelerine teslim ettiği, küçüklerin dedelerinin yanından ayrılarak 17.07.2006 tarihinde tekrar kuruma geldikleri, veleyet kendisinde bulunan anneye çocuklarını teslim alması için kurum tarafından ihtar gönderilmesine rağmen annenin çocukları teslim almadığı, annenin bu sebeple ceza mahkemesinde yapılan yargılamada da aile hukukundan doğan bakım eğitim ve destek olma yükümlülüğünü ihlal ettiği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verildiği yapılan yargılama ve toplanan delillerle anlaşılmıştır.

Bu itibarla mahkemece, anne tarafından çocukların teslim alınmaması sebebiyle kurumda kalmaya devam eden çocuklar için kurumun yaptıkları iaşe giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru ise de, koruma kararının kaldırılması kararının 10.10.2016 tarihinde kesinleştiği, bu tarihe kadar kurumun bakım giderlerini karşılaması gerektiği gibi ...’nin 11.04.1990 doğumlu olup, 11.04.2008 tarihinde ergin olduğu,

Nurcan’ın ise 03.05.1991 doğumlu olup, 03.05.2009 tarihinde ergin olması sebebiyle, ergin oldukları tarihe kadar ki giderlerin davalı anneden alınmasına karar verilmesi gerekirken, ergin olduktan sonra 20.06.2009 tarihine kadar yapılan masrafların ödenmesine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

O halde koruma kararının kaldırılması kararının kesinleştiği 10.10.2006 tarihinden çocukların ergin oldukları tarihe kadar yapılan bakım giderlerinin hesaplanılarak davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.