Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/16482 K.2018/5044

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, asıl dava ve karşı dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı-karşı davacı erkeğe kusur olarak yüklenen güven sarsıcı davranış vakıasının ispatlanamadığı, fiziksel şiddet vakıasından sonra evlilik birliğinin devam ettiği kadının erkeğin bu kusurlu davranışını affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı bu sebeple güven sarsıcı davranış ve fiziksel şiddet vakıalarının erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer vakıalara göre boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin yine de tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, boşanmaya sebebiyet veren ve davalıdan kaynaklanan kusurlu davranışlar davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteilkte değildir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları davacı-karşı davalı kadın yararına oluşmamıştır. Davacı-karşı davalı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.