Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/16742 K.2018/6494

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, boşanma kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı kadın, davacı erkeğin boşanma davasına yönelik yenileme dilekçesinin tebliğinden sonra verdiği 15.01.2016 tarihli beyan dilekçesiyle boşanmada kusuru olmadığını ancak boşanmayı kabul ettiğini devamla boşanmaya karar verilmesi durumunda nafaka ve ziynet iadesi talebinde bulunmuştur. Davalı kadın tarafından verilen bu dilekçe karşı dava dilekçesi niteliğinde olmadığı gibi, harç yatırılmış olması da bu dilekçesinin karşı dava dilekçesi olarak kabulüne gerektirmez.

Hakim iki taraftan birinin talebi olmaksızın kendiliğinden bir davayı inceleyemez ve karara bağlayamaz (HMK m.24/1). Hakim tarafların talep sonuçlarına bağlıdır, ondan fazlasına veya başka birşeye karar veremez (HMK m.26/1). Kadın tarafından boşanmaya ilişkin açılmış bir karşı dava olmadığı halde, karşı dava var kabul edilerek boşanma kararı verilmesi kanuna açık aykırılık teşkil eder.

Bu husus dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.