Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/17134 K.2018/4137

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı erkeğin davacı-davalı kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında kadının ayrıca birlik görevlerini ihmal ettiği, eşini aşağıladığı, yatağını ayırdığı, eşinin ailesini istemediği ve eşini ayrılmakla tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamıştır.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere davacı-davalı kadın boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda ağır kusurlu olup, kadın yararına TMK m.174/1-2 koşulları oluşmamıştır. Bu sebeple kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilecek yerde yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.