Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/17139 K.2018/5492

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı -davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddi tazminat, yoksulluk nafakası ile kadının davasının kabulü yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise, kusur belirlemesi, maddi tazminat ve yoksulluk nafakasının miktarı, reddedilen manevi tazminat ile erkeğin davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, erkeğin tüm, kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarının yanında ayrıca davacı - davalı erkeğin, davalı - davacı kadının ailesi ile görüşmesini engellediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya neden olaylarda davacı - davalı erkek ağır kusurlu olup, gerçekleşen kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Bu duruma göre davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kadının manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.