Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/17921 K.2018/5937

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek boşanma davasının kabulüne karar verilmişse de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden mahkemece davacı erkeğe kusur olarak yüklenen birlik görevini ihmal, tehdit, hakaret ve güven sarsıcı davranış vakıalarına davalı kadın tarafından dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında dayanılmadığı, dayanılmayan vakıaların davacı erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda davalı kadının tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu husus gözetilmeden erkeğin ağır kusurlu kabulü doğru olmamıştır.

2- Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya neden olaylarda davalı kadın tamamen kusurlu olup, Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları kadın yararına oluşmamıştır. O halde; davacı erkeğin ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak şartları oluşmadığı halde davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) isteklerinin kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.