Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/18025 K.2016/13882

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin ziynet alacağı davasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-davacı erkeğin boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Anayasanın 141/3. maddesi "bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Mahkemece, kararın gerekçesinde asıl boşanma davası ve karşı boşanma davası Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine göre evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayanarak boşanmaya hükmedilmişken, gerekçeli kararın hüküm kısmında asıl boşanma davası ve karşı boşanma davasının Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereği anlaşmalı boşanma hükümlerine göre, boşanma hükmü kurulmuştur. Böylece gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmıştır.

Hal böyle olunca, hükmün gerekçesi usul ve yasaya uygun olacak şekilde düzenlenmediğinden, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Asıl ve karşılık boşanma davalarının, evlilik birliğinin sarsılması (TMK.m. 166/1) hukuki sebebine dayalı olarak açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece kısa kararda kanun maddesi belirtilmemiştir.

Mahkeme kararının gerekçesinde yer verilen açıklamalardan boşanma hükmünün, TMK.nun 166. maddesinin (3.) fıkrasına değil, aynı maddenin "1." fıkrasına dayalı olarak verildiği anlaşılmaktadır.

“Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir”[HMK.m.304-(1)].

Somut olayda da gerekçeli kararın hüküm bölümüne TMK.nun 166 maddesinin “1.” fıkrası yerine “3.” fıkrasının yazılması, maddi hataya dayalı olup, bu hatanın mahallinde düzeltilmesi her zaman için mümkündür. Dairemizin yerleşik içtihatları da bu yöndedir. (Dairemizin, 28.11.2006 gün ve 2006/9646 E-2006/16472 K, 02.04.2007 gün ve 2006/16599 E-2007/5424 K, 28.05.2008 gün ve 2007/9194 E-2008/7520 K, 15.07.2009 gün ve 2008/11817 E- 2009/14119 K, 09.03.2010 gün ve 2009/2066 E-2010/4408 K, 26.01.2011 gün ve 2010/109 E- 2011/1150 K, 21.02.2012 gün ve 2011/6814 E-2012/3402 K, 02.04.2013 gün ve 2012/22843 E-2013/9054 K, 03.03.2014 gün ve 2013/22077 E-2014/4435 K, 19.10.2015 gün ve 2015/20041 E- 2015/18537 K, 21.03.2016 gün ve 2015/14375 E- 2016/5482 K. sayılı benzer kararları).

Öte yandan, “ Hakim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür” [HMK m.30-(1)].

Sayın çoğunluğun görüşü, Dairemizin yerleşik içtihatları ve [HMK.m.30-(1)]' de düzenlenen usul ekonomisi ilkesine de uygun değildir.

Bu sebeple, boşanma davalarına ilişkin temyiz isteminin de esastan incelenip sonuçlandırılması gerekirken, hükmün sırf maddi hatadan dolayı, yazılı şekilde bozulması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.