Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/18127 K.2018/5932

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadın, davacı-karşı davalı erkeğin açtığı zina hukuksal nedenine dayalı boşanma davasında verilen boşanma kararı yönünden temyiz talebinden vazgeçtiğini 25.11.2016 tarihinde gönderdiği dilekçe ile bildirdiğinden bu yöne ilişkin olarak temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Davalı-karşı davacı kadın karşı dava dilekçesinde mal rejimi tasfiyesine ilişkin birlik içinde elde edilen mal varlığının 1/2'sinin kendisine verilmesini talep etmiştir. Bu talep boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nispi harca tabidir. Dava açılırken yatırılan başvurma harcı bu talebi de kapsar.

Mahkemece, bu taleple ilgili nispi peşin harcının tamamlanması için, Harçlar Kanunu'nun 30-32. maddeleri gereğince davacıya süre verilmesi, harç tamamlandığı takdirde, boşanma kararının da kesinleştiği gözetilerek bu hususla ilgili taraf delillerinin toplanıp gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi, aksi takdirde Harçlar Kanunu'nun 30. maddesinde gösterilen usul çerçevesinde hareket edilmesi gerekirken, bu yön nazara alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.