Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/182 K.2016/1818

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından; kusur belirlemesi ve davalı yararına hükmolunan nafakalar yönünden, davalı tarafından ise; tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden; eşine, rencide edici ve aşağılayıcı sözler söyleyen, tokat atan, eşinin ailesinden nefret ettiğini söyleyen ve davacının misafirlerinin eve gelmesini istemeyen davalı kadının, eşini ekonomik yönden zor duruma düşürmek suretiyle birlik görevlerini ihmal eden ve kadının sosyal hayatı üzerinde baskı kuran davacı erkeğe nazaran boşanmaya neden olan olaylarda daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Durum böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.