KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/18308 E., 2018/6766 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma-Tedbiren Velayet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından boşanma davası, kusur belirlemesi ve fer'ileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.05.2018 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı ... ve vekilleri gelmedi.
Davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... söz aldı: Hükmün boşanma bölümü ile velayete ilişkin bölümünü temyizden feragat ediyoruz dedi. Beyanı okundu. İmzası alındı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Davalı-karşı davacı erkek vekili 28.05.2018 tarihli beyanı ile hükmün boşanma ve velayete ilişkin bölümlerini temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiğinden, boşanma ve velayete yönelik temyiz talebinin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davalı-karşı davacı erkeğin diğer temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;
a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ortak çocuk ...'nin adının hükmün velayete yönelik bölümünde yanlış yazılmasının maddi hataya dayalı olup mahallinde düzeltilmesinin her zaman mümkün bulunmasına göre davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-karşı davalı kadının çalıştığı, yeterli ve düzenli gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple yasal şartları (TMK m. 175) oluşmadığı halde davacı-karşı davalı kadın lehine yoksulluk nafakası takdiri doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/18308, K. 2018/6766, 28 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama