Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/18358 K.2018/6103

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı erkeğin dilekçeler aşamasında davalı kadının hakaret ettiği vakıasına dayanmadığı anlaşılmaktadır. Tarafların dayanmadığı vakıaların hükme esas alınması mümkün değildir (HMK m.25/1). Bu durumda mahkemece, davacı tarafça usulüne uygun şekilde süresinde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bir vakıa esas alınarak davalı kadına kusur yüklenilmesi doğru olmamıştır (HMK m. 137, 140/3, 187). Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen tarafların diğer kusurlu davranşılarına göre boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamıştır.

2- Davalı kadın yasal süreden sonra sunduğu cevap dilekçesi ile tazminat talep etmiştir. Mahkemece kadının süresinde olmayan bu talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.