Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/18522 K.2018/7735

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2. maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, tarafların tanık beyanlarında geçen olaylardan sonra tarafların bir arada kaldıkları,evlilik birliğini devam ettirdikleri, davacı erkeğin davalıdan kaynaklanan kusurlu davranışlarını affettiği en azından hoşgörü ile karşıladığı anlaşılmaktadır.Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan davranışlar boşanma davasında karşı tarafa kusur olarak yüklenemez Evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmaya karar vermek için (TMK m. 166/1-2) davalının az da olsa kusurlu bulunması gerekir.

Davalının kusurlu bir davranışının varlığı ispatlanamamıştır. Davacı erkek tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği yerde yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.