Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/18585 K.2018/6849

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun olması, evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Mahkemece erkeğin kadına cebir ve şiddet uyguladığı ve erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçe gösterilerek davanın kabulü ile tarafların boşanmasına karar verilmiştir.

Ancak yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı erkekten kaynaklanan ve boşanmayı gerektiren atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Erkek kadına karşı yaralama ve tehditten ceza mahkemesinde yargılanıp beraat etmiştir. Ayrıca tanık anlatımlarının davacı kadından duyuma dayalı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda açıklanan nedenle davanın reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış, hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.