Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/1891 K.2016/5762

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen reddine dair Dairemizin 16.10.2015 gün ve 4464-18531 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Davacı-davalı erkeğin boşanma, kadının ise birleşen davada müşterek çocuklar için talep ettiği tedbir nafakası davasının kabulüne dair hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiş,

Dairemizin 16.10.2015 gün 2015/4464 esas 2015/18531 karar Sayılı ilamında "erkeğin katılma yolu ile temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilmiş, davalı-davacı kadının ise temyiz talebi kabul edilerek hüküm yoksulluk nafakasının az olduğu" gerekçesiyle bozulmuştur. Bu kez davacı-davalı erkek karar düzeltme yoluna başvurmuştur.

1-Dosyanın incelenmesinde; hükmün davalı-davacı kadın tarafından lehine takdir edilen tazminatlar ve müşterek çocuklar için takdir edilen nafaka miktarları yönünden temyiz edildiği, kadının yoksulluk nafakası talebinin olmadığı, mahkemece de yoksulluk nafakasına ilişkin kurulmuş bir hüküm bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dairemizce, kadının mevcut temyiz talepleri hakkında bir inceleme yapılmadan temyize konu olmayan ve hakkında hüküm kurulmayan yoksulluk nafakasının az olduğu yönündeki bozma kararımız doğru olmamıştır.

Bu nedenle davacı-davalı erkeğin karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 16.10.2015 tarih ve 2015/4465 esas, 2015/18531 karar Sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ve davalı-davacı kadının önceki temyiz incelemesinde inceleme dışı kalan temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı-davacı kadının temyiz sebeplerinin incelenmesinde; a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, d avalı-davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocukların ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.