Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/1892 K.2016/2487

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından davanın tümüne yönelik olarak, davacı-davalı erkek tarafından ise yoksulluk nafakası, tedbir nafakası ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı erkek, 28.09.2012 tarihli, davalı-davacı kadın ise 28.06.2013 tarihli birleşen dava dilekçesiyle; evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine (TMK m. 166/1) dayalı olarak boşanma talep etmişlerdir. Mahkemece, davacı-karşı erkeğin boşanma davasının kabulüne, kadının nafaka taleplerinin kısmen kabulüne tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Davalı-davacı kadının usulüne uygun olarak açılmış olan boşanma davası hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

2-Davalı-davacı kadının ziynet alacağı davası kanıtlanmadığı gerekçesiyle mahkemece reddedilmiştir. Davalı-davacı kadın, dava dilekçesinde "yemin" deliline dayandığı halde, kadına yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece ziynet alacağı istemiyle ilgili olarak davalı-davacı kadına diğer tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, kabul edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.