Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/19011 K.2018/6817

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan 200,00 TL nafakanın, dava tarihinden boşanma hükmünün kesinleşmesine kadar tedbir (TMK m. 169) boşanmanın kesinleşmesinden sonra ise yoksulluk nafakası (TMK m. 175) niteliğinde olduğunun ve tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine (TMK m. 166/1) dayalı olarak boşanmalarına karar verildiği halde hükümde Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinin yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Boşanma kararıyla birlikte hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2), boşanma kararının kesinleşmesiyle muaccel hale gelir. Boşanma kararı kesinleşmeden tazminatlar istenebilirlik kazanmaz. Bir alacak muacceliyet kazanmadan da faize hükmedilemez. O halde, boşanma kararıyla birlikte hüküm altına alman tazminatlara, talep edilmiş olması koşuluyla boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren yasal faize hükmedilir. Bu husus nazara alınmadan hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminata dava tarihinden geçerli olacak şekilde faiz yürütülmesine karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bozma yapılmamış ve hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 438/7).