Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/19071 K.2018/6782

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin davacı kadına nazaran ağır kusurlu olduğu kabul edilerek karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı erkeğe yüklenen kusurlardan kıskançlık ve davacı kadının çalışmasına izin vermeme vakıalarının ispatlanamadığı, davalı erkeğe kusur olarak yüklenen hakaret eyleminin de karşılıklı olduğu bu halde tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamıştır.

3- Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmedilemez. O halde kadının maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar vermek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.