Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/19312 K.2018/7358

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece 2006 doğumlu ortak çocuk ... ve 2008 doğumlu ...’ün velayetlerinin babaya verilmesine ve çocuklar lehine 150,00’şer TL tedbir ve iştirak nafakasının kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilmiştir. Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuğun bakım ve eğitim giderlerine katılma yükümlülüğü mutlak olmayıp, ancak gücü oranında katılmak zorundadır (TMK m. 182/2). Toplanan delillere göre kadının çalışmadığı herhangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda kadın aleyhine, erkek lehine olacak şekilde tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.