Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/1947 K.2017/6967

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki dava yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kendi davasında lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yerel mahkemece, erkeğin açtığı boşanma davası ile kadının birleşen nafaka davasının yapılan yargılaması neticesinde erkeğin ağır kadının ise az kusurlu olması sebebiyle boşanma davasının reddine, kadının tedbir nafakası davasının kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki dava yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise tedbir nafakası davasında vekalet ücretine hükmedilmemesi yönünden temyiz edilmiş, kadın tarafından kusura ilişkin temyiz talebinde bulunulmadığından bu husus kesinleşmiştir. Boşanma davasında Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen duruma göre davacı-karşı davalı erkeğin davasının kabulü ile boşanmaya (TMK m. 166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile reddi doğru bulunmamıştır.

3-Davalı-karşı davacı kadının birleşen davası kabul edildiği halde kendisini davada vekille temsil ettiren davalı-karşı davacı kadın yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücreti verilmemesi doğru bulunmamıştır.