Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/19493 K.2018/7895

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından ziynet alacağı, kusur belirlemesi ve manevi tazminatın reddi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece ziynet eşyalarının miktar ve bedelleri hakkında hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki yaratılmıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297-(2). maddesi, hükmün sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir. Hüküm gerekçesi dosya içeriğine uygun olmak zorundadır. Ayrıca hükmün gerekçesi ile sonuç kısmı birbiri ile çelişmemelidir.

Dava ziynet eşyalarının aynen iadesi, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece hükmün gerekçesinde ziynetlerin cins, nevi ve miktarı belirlenerek toplam 26.174,00 TL alacak talebinin kısmen kabulüne karar verildiği belirtilmiş hükmün sonuç kısmında ise alacak davasının kısmen kabulü ile 18.131,00 TL’nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Böylece hükmün sonuç kısmı ile gerekçe arasında çelişki oluşmuştur. Bu nedenle karar usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir.