Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/19764 K.2018/7444

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; yoksulluk nafakası, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece kadına yüklenen kusurlu davranışlara ilişkin tanık beyanlarının soyut olup, ispatlanamadığının davalı erkeğin mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında ayrıca kadına fiziksel şiddet uyguladığının ve boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğunun, davacı kadının 24.03.2014 tarihli cevaba cevap dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat taleplerinden feragat ettiğinin, kadının tazminat taleplerinin reddinin bu sebeple sonucu itibariyle doğru olduğunun anlaşılmasına göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının 10.07.2015 tarihli dilekçesi ile tahkikat aşamasında talep ettiği yoksulluk nafakası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.