KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/20135 E., 2018/7924 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, manevi tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen davacıdan kaynaklanan evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylar, davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesindeki koşullar davalı kadın yönünden gerçekleşmemiştir. O halde, davalı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilecek yerde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.
3- Boşanma davalarında vekalet ücretine davanın kabul veya reddi halinde hükmedilir. Kusur durumu vekalet ücretinin taktirinde dikkate alınmaz. Mahkemece, davacı erkeğin boşanma davasının kabulüne karar verilmiştir. Davanın kabulüne karar verildiğine göre kendini vekil ile temsil ettiren davacı erkek yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/20135, K. 2018/7924, 21 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama