Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/20312 K.2016/14351

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Dairemizin 20.06.2016 tarihli iade kararı uyarınca mahkemece davacı-davalı erkeğin mirasçılarına gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliğe çıkarılmış, davacı-davalı erkek mirasçısı ...'e gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi doğrudan mernis adresi olan ... Mah. ... Cad. No: .. İç Kapı No:. .../... adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir.

11.01.2011 tarihinde 6099 sayılı Kanunun 3. maddesiyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen 2. fıkraya göre. "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır".

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin bilinen adreste tebligat başlıklı 16/2. maddesinde "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” denilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümlerine göre öncelikle bilinen en son adrese tebligat çıkarılacak, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde ise, bu kez muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddelerini farklı şekilde yorumlayarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması doğru olmadığından davacı-davalı erkek mirasçısı ...'e gerekçeli kararın ve davalı-davacı kadının temyiz dilekçesinin tebliği usulsüzdür.