Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/2055 K.2017/6767

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, aleyhe hükmedilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece her iki davanın kabulüne karar verilmiş, evlilik birliğinin sarsılmasında taraflar eşit kusurlu bulunmuş ve buna bağlı olarak kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Oysa yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalar, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine yöneliktir.

Fiili ayrılığa esas ilk boşanma davası; taraflardan davacı kadın tarafından Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı olarak açılmış ve dava, taraflar arasındaki geçimsizliğin ispatlanamadığından bahisle reddedilmiştir. Kadın tarafından açılan ilk boşanma davasında, gerekse davacı-karşı davalı kadın tarafından açılan tedbir nafakası talebine yönelik ...

2. Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinin 2010/20 esas ve 2010/242 karar sayılı dosyası ile temyize konu bu davada toplanan delillerle davacı kadının evi terk ederek gittiği anlaşılmaktadır. İlk davanın açılmasından sonra tarafların bir araya geldikleri iddia edilmediği gibi, fiili ayrılık döneminde erkekten kaynaklanan ve ona kusur olarak yüklenebilecek yeni bir maddi olayın varlığı da kanıtlanamamıştır. Öyleyse davalı-karşı davacı erkeğe bir kusur yüklenemez.

Bu durumda; evlilik birliğinin sarsılmasını gerektiren olaylarda, ilk davayı açarak boşanma sebebi yaratan davacı-karşı davalı kadın tamamen kusurludur. Mahkemece tarafların kusurlarının hatalı belirlenmesi ve hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak tam kusurlu kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi (HMK m. 175) doğru bulunmamış bozmayı gerektirmiştir.