Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/20581 K.2016/14889

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından ziynet alacağına ilişkin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair 24.08.2016 tarihli ek karar ile kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, kendi tazminat talepleri hakkında karar verilmemesi ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-24.08.2016 tarihli ek karar yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

İlk derece mahkemelerinin kararlarını kaldırma yetkisi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428. maddesi ve Yargıtay Kanununun 1. maddesi uyarınca münhasıran Yargıtay'a aittir.

Mahkemece 24.08.2016 tarihli ek kararla bir haftalık kesin süre içerisinde ziynetler yönünden nispi temyiz peşin harç yatırılmadığından temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, bu karara karşı davalının süresi içerisinde nispi harcı yatırdığından bahisle temyizi üzerine mahkemece 29.08.2016 tarihli ek kararla 24.08.2016 tarihli temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin kendi kararını kendisinin kaldırması isabetsiz olup, bu sebeple 29.08.2016 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına karar verilerek 24.08.2016 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; ziynetler sebebiyle nispi temyiz peşin harcın yatırılmasına ilişkin muhtıranın davalı vekiline 13.06.2016 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilince nispi temyiz peşin harcın muhtıranın tebliğinden önce 30.05.2016 tarihinde yatırıldığı anlaşılmakla, 24.08.2016 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına, ziynetlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, tazminat talepleri konusunda karar verilmemesi ve ziynet alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b-Davalı 13.02.2013 tarihli cevap dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur (TMK m. 174/1-2). Bu istekler hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.