Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/21065 K.2018/8207

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; reddedilen maddi tazminat talebi, vekalet ücreti, manevi tazminatın miktarı ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilen maddi tazminat talebi yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, manevi tazminat ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenilen, annesinin davacı kadını istemediği vakıası ispatlanamamıştır. İspatlanamayan vakıalar ise davalı erkeğe kusur olarak yüklenilemez. Mahkemece taraflara yüklenilen diğer kusurlu davranışlara göre davalı erkeğin yine de ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının talep ettiği 117.000 TL. maddi tazminat talebi, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, Türk Medeni Kanunu'nun 174/1. maddesine dayanmamaktadır. Kadının bu talebine yönelik davası, Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine dair 4787 sayılı Kanunun 4. maddesinde yer alan aile hukukundan kaynaklanan dava ve işlerden değildir. Genel mahkemeler görevlidir. Görev, kamu düzenine ilişkin olup, hakim tarafından yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Bu bakımdan görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi doğru bulunmamıştır.