Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/21097 K.2018/8473

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca reddedilen kendi davaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin, kendi davasının reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı- karşı davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama ve toplanan delillerle davalı-karşı davacı erkeğin sürekli küfürlü konuştuğu, eşini ailesinin oturduğu evin alt katındaki dairede oturmak için zorladığı, eşi hakkında üçüncü kişilere " Gelirse gelir, gelmezse s.sin gitsin, bu şekilde olacak yoksa bu iş bitti " dediği, çocuk sahibi olmak istemediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-karşı davalı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davacı-karşı davalı kadının davasının reddi doğru bulunmamıştır.