Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/21107 K.2017/1019

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından açılan boşanma davası, mahkemece davacı eşin müşterek eve bakmadığı, davalıyı toplum içerisinde rencide eden söz ve davranışlarda bulunduğu, böylece davacı eşin evlilik birliğini sarsan olaylarda ağır kusurlu bulunduğu gerekçesiyle reddedilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı kadının da birlik görevlerini yerine getirmemek üzere evden ayrıldığı anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı, dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.