Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/2149 K.2017/7481

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatların miktarları ile konut tahsisi talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadın vekilinin 16.11.2014 tarihli ıslah dilekçesi verilmek sureti ile nafaka, maddi ve manevi tazminat isteğinde bulunduğu, mahkemece, maddi tazminat isteminin boşanmanın fer'ilerinden olması ve bu talebin ıslahının mümkün olmaması ayrıca tahkikat aşamasında talep edildiğinin anlaşılması gerekçesiyle, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı kadın vekili maddi tazminat talebini, Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesine dayandırarak dava dilekçesini ıslah etmiştir. Dava dilekçesinin maddi tazminat yönünden (TMK 174/1) ıslah edilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. O halde davacının maddi tazminat talebinin, hukuki dayanağı yönünden ıslah edildiği dikkate alınarak, kusurun ağırlığı tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile hakkaniyet kuralları gözetilerek uygun miktarda maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocukların ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

5-Davacı kadın ıslah dilekçesi ile ortak konutun davacı ve çocuklara tahsisi talebi bulunmaktadır. Bu konuda olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamıştır.