Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/2178 K.2017/7346

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, maddi tazminatın reddi, manevi tazminatın miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kadının maddi tazminat isteği, 2013 yılı Aralık ayında (evlilik öncesi-sözlendikleri dönemde) kadının erkeğin borçlarına yönelik olarak Garanti Bankasından 40.000 TL tutarında 57.727,11 TL geri ödemeli çektiği ve davalı-karşı davacı erkeğe verdiği kredi alacağına ilişkin olup, bu talep boşanmanın fer'isi (TMK m. 174/1) niteliğinde değildir. Dava dilekçesinden alınan başvurma harcı bu dilekçe içindeki tüm istekleri kapsar.

O halde davacıya alacak talebine ilişkin olmak üzere eksik peşin nispi harcı tamamlaması için imkan ve süre tanınması (Harçlar Kanunu m. 30-32) harcın tamamlanması halinde söz konusu taleplerin genel hükümlere tabi alacak talebi olduğu ve görev hususu da düşünülerek deliller değerlendirilip sonucu uyarınca bir karar verilmesi , tamamlanmaması halinde ise, anılan Kanunun 30. maddesinde gösterilen usulde işlem yapılması gerekirken, talebin Türk Medeni Kanunun 174/1. maddesi kapsamında kabul edilip kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-karşı davacı erkeğin karşı boşanma davasının reddine karar verildiği halde kendisini vekil ile temsil ettiren davacı- karşı davalı kadın lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.