Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/21992 K.2018/9784

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davacı kadın tamamen kusurlu kabul edilerek davasının reddine karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı kadına kusur olarak yüklenen sık sık evi terk ettiği, nereye gittiğinin bilinmediği, eş ve çocuklarına bakmadığı vakıalarına davalı erkeğin dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında usulünce dayanmadığı anlaşılmaktadır. Dayanılmayan vakıalar taraflara kusur olarak yüklenemez. Bu husus gözetilmeden davacı kadının tam kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamıştır. Ancak davanın reddine dair hüküm sonucu itibarıyla doğru olduğundan kusur belirlemesine ilişkin gerekçenin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/son).