Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/22037 K.2018/8980

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, tedbir nafakasının miktarı, reddedilen yoksulluk nafakası ve hüküm kurulmayan ziynet eşyası yönünden; davalı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi ile manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadının usulüne uygun olarak açılmış bir ziynet alacağı davası bulunmadığından mahkemece bu konuda hüküm kurulmamasında bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre, davacı kadının tüm temyiz itirazları yersizdir.

2- Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince :

a-Mahkemece; boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin davacı kadına nazaran ağır kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenen kıskançlık, davacı kadının çalışmasına izin vermeme ve üzerine kapı kilitleme vakıalarının ispatlanamadığı, mahkemece kabul edilen ve tarafların gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamıştır.

b-Yukarıda 2/a bendinde açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına manevi tazminata (HMK m. 174/2) hükmedilemez. O halde, kadının manevi tazminat talebinin ( TMK m. 174/2) reddine karar vermek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.