Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/22260 K.2018/11574

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk ve iştirak nafakalarının miktarı, maddi ve manevi tazminatların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ile oturulan konutun kadına ve çocuklara tahsis kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece taraflara yüklenen ve gerçekleşen kusurlu davranışların yanında kadının aile konutu olarak oturulan konutun kapı kilidini değiştirdiği anlaşılmış olup bu hale göre de boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğunun ve ayrıca oturulan konutun kadına ve çocuklara tahsis kararının tedbir niteliğinde olduğu ve boşanma ilamının kesinleşmesiyle kendiliğinden ortadan kalktığının anlaşılmış bulunmasına göre davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı- karşı davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.